Vandaag een drukke dag gehad. De 4 levensbehoeftes uitgebreid met ‘exploring the world’. Even voor het gemak, momenteel heb ik mijn dagelijkse tijdsindeling onderverdeeld in 4 behoeftes. Dit houdt het een beetje overzichtelijk voor paps en mams. De ene fase is altijd het logische gevolg van de ander. Te weten: 1. slapen; 2. huilen; 3. eten en 4. kakken (defeceren en urineren) en vanaf nu dus ook 5. exploreren.
Zoals je ziet, vandaag ben ik on tour geweest. Ik ben wezen shoppen bij “Euro for Baby”. Alles wat de gek verzint wordt hier verkocht. Kleding waar niet eens mijn eigen naam op staat, maar ene MC Gregor (hallo, ik ben een meisje!)
Melkmachines waar Mevrouw Koe jaloers op is, en spenen in rubber of siliconen. Deze keuze hoop ik pas te moeten maken na m’n 40e levensjaar, als de jongens wat last krijgen van de
gravitatiewisselwerking. Hopelijk is
Sjefke Wellness tegen die tijd dan ook al naar een andere planeet geschoten of ‘ter beschikking gesteld van de wetenschap’.
N.B., ik miste wel de babystring of een luier in tangamodel.
Maar goed, al deze ‘fijne’ producten die het leven zo veraangenamen kosten Euro’s, veel €uro’s, €uro’s for Baby.
Dus wat hebben we vandaag ontdekt…geëxploreerd. Voor die o zo aandoenlijke en zoete onderwerpen als - baby’s - walvissen – hongersnoden – rampen - en ga zo maar door, zijn we altijd bereid enkele €uro’s neer te tellen. En wie is er aan het eind van de rit beter op geworden? Ikke nie, want ik heb al die tijd m'n aadacht besteed aan behoefte 1, dromend over "String for Baby"...
Opa en Oma Landgraaf werden vandaag verblijd met een bezoek van baby Knijn. Alhier sprak het nieuws zich vliegensvlug rond. “Maren is in den lande” werd er door de straten gescandeerd. Vele omwonenden kwamen op audiëntie bij baby Knijn. Welke zich nauwelijks bewust van alle commotie, bezighield met haar bevrediging van de 5 levensbehoeftes (lees ‘On Tour’)ontwikkeld tot op topniveau. Zo heeft zij ons getoond dat Pampers het sterkst groeiende aandeel is binnen huize Konijn. Vanuit het time-management principe heeft baby Knijn laten zien dat door het combineren van b.v. eten en kakken je behoorlijk wat tijd en energie kunt uitsparen. Het geringe vocabulaire (in deze beperkt tot kirren of huilen) zorgt altijd voor directe interactie en actie (van papa of mama). Misschien een idee voor menig vastgelopen vredesonderhandeling.
